خداوندان بدکردار: رسانه ها، دین و فرهنگ شهرت

ترجمه کتاب “خداوندان بدکردار: رسانه ها، دین و فرهنگ شهرت” (Gods Behaving Badly: Media, Religion, and Celebrity Culture) در پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی توسط دکتر احسان شاه قاسمی؛ عضو هیات علمی دانشگاه تهران آغاز گردید.

سلبریتی های مجازی، ورزشی، سینمایی و غیره جای اندکی برای نفس کشیدن باقی گذاشته اند. مخصوصا، برای نسل های جوان تر، سلبریتی ها به طرز باور ناپذیری تبدیل به الگو شده اند. پژوهش در فرهنگ شهرت نشان می دهد که بسیاری از نوجوانان این افراد را به عنوان خدایان پذیرفته اند و برای ستایش آنان از واژه هایی استفاده می کنند که در واقع برای خدایان و توصیف آن ها استفاده می شود. دهه ۱۹۵۰ و آغاز دهه ۱۹۶۰ به نام عصر طلایی افسونگری شناخته می شود. به صورت خاص ستارگان هالیوودی بخشی از این یک معبد بودند: آنها مثل خداوندان، در سطحی بالاتر از انسان های میرا به نظر می آمدند. آنها در چنان ثروت، جلال و زیبایی آسمانی ای زندگی می کردند که رسیدن به آنها به نظر دست نیافتنی می آمد. و از یک جنبه خاص، چنین هم بود. آنها خود را از بقیه دور نگه می داشتند و به صورت قطره چکانی برای هوادارانشان ظاهر می شدند و تصاویر نقره فام به دقت کنترل شده از خودشان را در اختیار آنها قرار می دادند. حتی پایین آمدن از پله یک هواپیما فرآیندی بود که آنچنان موشکافانه تمرین می شد که عکس های آن مثل پرتره به نظر می آمدند. این زمانی بود که در آن دوربین ها ثابت بودند و برق یک فلش اعلام می کرد که ستاره ای از راه رسیده است. هر تصویری یک جهان شگفتی را به ذهن می آورد، جهانی که همزمان دور، اما لمس پذیر، و بعید، اما نزدیک بود. برخی معتقدند که این تغییر در جهت گیری در دهه ۱۹۳۰ یعنی زمانی که مفهوم اعتقاد به خدا شروع به افول کرد، آغاز شد. ما دیگر مخلوقاتی که تحت حمایت و حفاظت خدا هستند نبودیم: ما خودمان از عهده خودمان بر می آمدیم. به همین دلیل، ما خواستیم که بهترین حالت ممکن را از خودمان بسازیم و وقتی موفق شدیم، آن را برای دیگران نمایش دهیم. تبلیغات به ما شیوه هایی داد تا خودمان را تعریف کنیم و نمایش دهیم. ستارگان همدستان تبلیغات بودند.  کتاب خداوندان بدکردار از ما می پرسد چه شده که در سال های اخیر برد پیت و آنجلینا جولی بیش از ابراهیم و ساره برای مردم آمریکا اهمیت پیدا کرده اند. او که خود زمینه مذهبی (مسیحی) دارد به صورت جدی بر آن است که فرهنگ شهرت مزاحم و علیه فرهنگ دینی در آمریکا است. او به شیوه ای علمی نشان می دهد که چگونه آمریکایی ها به روش های گوناگون یک فرآیند مذاکره هویت را در پیش گرفته اند تا از خدایان جدیدی تبعیت کنند که مظهر همه گناهان هستند.

ترجمه کتاب خداوندان بدکردار: رسانه ها، دین و فرهنگ شهرت، نوشته «پیت وارد» به زودی با ترجمه «دکتر احسان شاه قاسمی؛ عضو هیات علمی دانشگاه تهران» توسط پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی به زیور طبع آراسته خواهد شد.