واژه دیپلماسی سایبر در ایران فهم نشده و برای ما جدید است

در ابتدای نشست محمدامین حاجی هاشمی کارشناس فضای مجازی در پاسخ به اینکه مسئله سیاستگذاری در کشور ما چیست بیان کرد: اولین مسأله ایجاد هماهنگی بین دستگاه‌های حاکمیتی، دولتی و بخش خصوصی است، چرا که ما درگیر مباحثی چون قانون‌گذاری، سواد بازی، آموزش، و نظام توضیع و صادرات هستیم.

عواملی که خارج از کشور به داخل و یا بالعکس تاثیر می‌گذارند، نیاز به تنظیم‌گری دارند، از گذشته تا به حال در کشور ما، سیاست‌گذاران فاقد نگاه استراتژیک به حوزۀ بازی بوده‌اند. حوزۀ بازی پیچیدگی‌هایی دارد که لازم است در مراکز پژوهشی و یا رسانه مطرح شود و نخبگان به این حوزه ورود کنند. در جهان امروز، بازی یک صنعت است، صنعتی که با سینما رقابت می‌کند، ما با یک مقوله همگانی مواجه هستیم که همۀ رده‌های سنی را به خود مشغول کرده است.

وی در ادامه گفت: در دنیا اپلیکیشن‌هایی مانند گوگل پلی تقریبا به ۵۰ کشور مالیات می‌دهند، یعنی قوانین این کشورها توسط این اپلیکیشن رعایت می‌شود. در واقع کشور‌ها در فضای مجازی و دیجتال یک مرزبندی دارند، از پلتفرم خارجی استقبال می‌کنند اما خواهان این هستند که این پلتفرم‌ها حقوق آن کشور را هم رعایت کنند‌.

در ایران، بحث فضای مجازی مانند قطب شمال است! هر پلتفرمی توانسته یک جایی برای خود تصرف کند و درآمد‌زایی کند اما مالیاتی به کشور ما پرداخت نکند، این نتیجه عدم روابط تجاری و سیاستگذاری صحیح در حوزۀ فضای مجازی است. ما قوانین سختی برای کافه بازار و فیلیمو و… داریم اما معادل خارجی این اپلیکیشن‌ها رها شده اند؟. تولید‌کننده داخل می‌گوید چرا از من مالیات گرفته می‌شود و محدودیت‌هایی دارم اما گوگل‌پلی بدون پرداخت مالیات و محدویت در ایران عمل می‌کند. باید قوانین کشور را یکسان کنیم بعد از تولید‌کننده داخلی  بخواهیم تولید خوب ارائه دهد. اگر به این مسائل در بازار فضای مجازی توجه نکنیم، نمی‌توانیم بازی‌سازی داشته باشیم .

حاجی هاشمی در ادامه عنوان داشت: این مسائل ذیل دیپلماسی سایبری قرار می‌گیرد که در حوزۀ فرهنگ و  دیپلماسی ما تعریف نشده است. امروزه بعضی کشورها برای گوگل سفیر دارند و مانند یک کشور  با آن برخورد میکنند. واژه دیپلماسی سایبر در ایران فهم نشده و برای ما جدید است.