سلسله نشست های مزاج و معماری؛ نسبت معماری و طبیعیات کهن

سومین نشست از سلسله نشست‌های مزاج و معماری، با موضوع مقدمه ای بر تعامل انسان و محیط مصنوع برمبنای طبیعیات کهن به همت پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی و توسط گروه حکمت هنر برگزار شد.

دکتر محمدمهدی عبدالله‌زاده گفتار خود را اینگونه آغاز کرد که در عموم نظریه‌ها و رویکرد‌های مطرح در معماری، مسئله و هدفی روشن به چشم می‌آید که همانا تلاش برای رسیدن به شناختی کیفی و کل‌نگر در بررسی تعامل انسان و محیط پیرامون او است.
او همچنین دربارة رویکردی صحبت کرد که بر پایة حکمت طبیعیات و شاخه‌هایی از آن مانند طب، شناخت رابطة انسان و محیط مصنوع و این ویژگی را فراهم می‌آورد. او در ادامه برای شرح این رویکرد که «معماری طبایع» نام گرفته است، ابتدا مقدماتی را دربارة طبیعیات و طب و مفاهیم اصلی آن مانند فعل و انفعال و قوه و کیفیت و مزاج، بر مبنای آرای ابن‌سینا توضیح داد و سپس چرایی رجوع به این رویکرد را تبیین کرد: اینکه چه ویژگی‌هایی در معماری مبتنی بر طبایع و مزاج‌ها وجود دارد که ما را تشویق به مراجعه به آن می‌کند؟ این پژوهشگر معماری پس از آن کلیتی از این رویکرد را شرح داد و ادامه داد برای درک بهتر این موضوع باید محیط و نحوة تعامل انسان با محیط را تعریف کرده و روش شناخت اثر محیط بر انسان و چگونگی طبقه‌بندی محیط را در این رویکرد توضیح داد. او در نهایت به بعضی پرسش‌ها و فرضیات منتج از رویکرد معماری طبایع پرداخت. صوت کامل این جلسه را می‌توانید از لینک زیر دریافت نمایید.

 

 صوت کامل نشست سوم

بدون دیدگاه

ارسال پاسخ