سلسله جلسات شاهنامه خوانی با عنوان “جستجوی خرد اجتماعی در شاهنامه فردوسی” به همت پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی برگزار می ‏گردد. سید حسین شهرستانی، مدیر گروه حکمت هنر، در این جلسات به ارائه بحث می پردازد. در زیر صوت کامل و گزارش مختصری از این جلسات قابل دسترسی است.

رمزگشایش دیباچه‌ی شاهنامه در اینجا آن چیزی است که به آسانی از کنار آن رد می‌شویم کلمه‌ی «نام» است. نام به چه معناست؟ نام‌هایی که برای اشیاء می‌گذاریم و به عنوان لفظ و کلمه به کار می‌بریم ظاهر، جسم یا نامی بر نام حقیقی است. نام چیزی است که شیء را به ما می‌شناساند و وجه شناخت شیء است.

در شاهنامه نام را در کنار معنی و مفهوم اسم در قرآن بگذارید. همان گونه که قرآن با بسم الله الرحمن الرحیم شروع می‌شود دیباچه‌ی شاهنامه با نام خدا شروع می‌شود. بررسی کنیم که در شاهنامه نام و در قرآن اسم چیست. فهم ظاهری ما این است که اشیاء موجوداتی در عالم هستند. ما یکسری کلمات و واژه‌های قراردادی داریم و وضع کردیم که اشیاء را صدا بزنیم یا یاد کنیم آن کلمات را به کار می‌بریم. نام آن چیزی است که شعر با آن تعریف می‌شود. به تعبیر فلسفی نام ماهیت درونی شیء است……

جلسه اول

 

جلسه دوم

 

جلسه سوم

 

 

بدون دیدگاه

ارسال پاسخ